پَن دُ بَيتُو

پنج دوبيتی ؛ به فارسی ِ گونه‌ی ِ طبس ِ گيلکی

به اَو کِر ترکَه ، وابيلا نَکِردُم
مَخواستَن بِمکُشَن ، حاشا نَکِردُم
دِلُم چُدچُد شُ ، از تَرکَه نِگاهِش
به يَه آهِ ، لَو از هم وا نَکِردُم !
z
مَگَن عشق و جُنون از يَه قُماشَه
دُرُستَه ؛ هَردُش از قَد ُ بَلاشَه !
نگاهِش اختياردار ِ دِلُم شُ
خودِش ، واز ، اختياردارِش کُکاشَه !!
z
نَخَکِر اُو کُکايُوش رحمِ وَر مه
مگر صبرِ کُنُم تا وَختِ خَرمه
بِرَه گندم دِرَو ، قِنِّش بِدُرَّه
به غير از ايـ ، دُهُم زهرِش مگر مه !
z
دِلُم بِبُّردَه واز ايـ بنت ِ حَيَّه
دِلُم بِبُّردَه وُ ، واديد نِمَيَّه
خدايا ايـ دل ِ وامُن بِتَرکی
مَگُم يَه وَخ مَرَه بِلکُل بِنَيَّه ؟!
z
شَو ِ تار ِ زِمِستُونَه دل ِ مَه
کُدُو دل ؟ کُود ِ اَرمُونَه دل ِ مَه
گُيه رحمِ کُنَه ، احوالِ پُرسَه
فِداد رُم دُختِرَو ، خُونَه دل ِ مَه !!

"

870213

$
JPG

به فارسی ِ رسمی :

به آب کرد ترکه [ را ] ؛ واويلا نکردم
می‌خواستند به‌م‌کشند ( بکشندم ) ؛ حاشا نکردم
دل‌ام ... ( پاره‌پاره ) شد ، از ترکه‌ی ِ نگاه‌اش
به يک آهی ، لب از هم وا / باز نکردم !
z
می‌گويند عشق و جنون از يک قماش است
درست است ؛ هردو اش از قدّ و بالاش است ( قدّ و بالای ِ اوست )
نگاه‌اش اختياردار ِ دل‌ام شد
خودش ، باز ، اختياردارش کاکاش است ( کاکای ِ اوست = برادر ِ اوست ) !
z
نخواهد کرد آن کاکايک‌اش ( = برادرک‌اش ) رحمی بر من
مگر صبری کنم تا وقت ِ خرمن
برود گندم‌درو ، کون‌اش بدرّد
به غير از اين ، دهم زهرش مگر من !!
z
دل‌ام [ را ] ببرده باز اين بنت ِ حيّه
دل‌ام [ را ] ببرده ، و با ديد نمی‌آيد
خدايا ، اين دل ِ واماند ( = وامانده ) بترکيد
می‌گويم يک‌وقت می‌رود ( = می‌شود = امکان دارد ) [ که ] بالکُل بنيايد ( = نيايد ) ؟!
z
شب ِ تار ِ زمستان است دل ِ من
کدام دل ؟ کود ِ ( = توده‌ی ِ ) اَرمان ( = آرمان = حسرت ) است دل ِ من
گوييد ( = بگوييد ) رحمی کند ، احوالی پرسد ( = بپرسد )
فدات روم ( = فدای‌ات شوم ) دختر... ( = آی دختر ) ؛ خون است دل ِ من !