دور از لَوِ جو!
(غزلچَه، به فارسی طُبَس)
گفتی لَوِ جوُ، واز دلِ زارِ مَه کباب شُ
حالِ منِ دور از لَوِ جوُ، زِرتِ خُراب شُ
از يادِ عَلَف ُ عَرَق ُ شُرشُر ُ خرکيف
صَد غم، بههجوم وَر دلِ تنگـ، پا دِ رکاب شُ
از تنگِ غروب، مَستِ سياه، عربدَه دُشتِم:
گورِ پِيَرِش کِردَه که شَوْ پَرِ غُراب شُ
کَيفِ جُوَنی، پلک مَزِنی، زِرتِ بهگوزَه
دور از لَوِ جوُ، پيریِ ما، زهرِ عذاب شُ
وَرگردَه مَگُم کُشْکِ زمانَه؛ چه گُيُم... هَی!
وَرگردِدَه، ک-ی غم بهدر از حدِّ نصاب شُ!
ای کفر! بُغَلکَش، دوهزار بوس دَری از مَه
چُتچُت دلُم از زِرزِرِ ايـ اسلامِ ناب شُ!!
يکشنبه، 4 آبان 1393؛ 26 اکتبر 2014
