نغمَه‌یِ جاز

(به فارسیِ گونه‌یِ طبسِ گيلکی)

يادُم نِمَرَه خوشگِلَو اوُ شَوْ که مه وُ تُ
مَستِ عرقِ ناب بُدِم؛ شُودْ به مُغازَه
لُپّا تُ گُل اِنداخته بُ وُ کيرِ مه شَخ بُ
تُ راه نِمَدادی که: کُلُفتَه و درازَه
گفتُم که جگر! شوهرِ تُ کير دِ کُجِش بُ
امشَوْ تُ بُخور اِيـ ، که کُسُودْ غرقِ نيازَه
راستی! بيا وَرگوُ: به بُرارْشُودْ دِدَه‌يی؟ هُـ؟!
گفتی: بِرَه گُم رَه؛ در ُ رُوش مِرثِ گُرازَه!
گفتُم که بِرادْ حرف دُرُس خَـ کِر. گفتی:
بُو کلَّه‌یِ کيرِدْ؛ بِرَه اسپِش رِ بِتازَه!!!
q
گيلاسِ دِگَه‌یِ عَرَقِد دادُم ُ، گفتُم:
حالِ چه مَگی، اَی که کُسُودْ پوستِ پيازَه؟
گفتی: چه گُيُم؟ -تو بُخدا هيج نِمَفَهمی
کُ، تا نَگُيی ايـ زَنِکُو اهلِ اَرازَه!

اوُ اِستِريج از پادْ بِدَر کِردُم ُ، ديدُم
غنچَه‌یِ کُسِدْ واشدَه وُ، کيرنوازَه
پادْ وَر شَنَه اِنداخْتُم ُ، تا دستَه فُرُو کِر
اوُف اوُفِ مَکِردی که مَگی نغمَه‌یِ جازَه!!!

سِر سَنتْ ميتيلاتُوسِ طُبَسی
13780920

JPG

http://tabas-poem.blogspot.com